وی نثار رهت هم این و هم ان

دل فدای تو چون تویی دلبر جان نثار تو چون تویی جانان

دل رهاندن زدست تو مشکل    جان فشاندن به پای تو اسان

راه وصل تو راه پر اسیب   درد هجر تو درد بی درمان

بندگانیم جان و دل بر کف   چشم بر حکم و گوش بر فرمان

گر دل صلح داری اینک دل   ور سر جنگ داری اینک جان

دوش از سوز عشق و جذبه شوق   هر طرف می شتافتیم حیران

اخر کار شوق دیدارم    سوی دیر مغان کشید عنان

چشم بد دور خلوتی دیدم   روشن از نور حق نه از نیران

هر طرف دیدم اتشی کان شب   دید در طور موسی عمران

پیری انجا به اتش افروزی    به ادب گرد پیر مغبچگان

همه سیمین عذار و گل رخسار   همه شیرین زبان و تنگ دهان

چنگ و عود و نی و دف و بربط    شمع و نقل و می و گل و ریحان

ساقی اتش پرست اتش دست    ریخت در ساغز اتش سوزان

این سخن می شنیدم از اعضا   همه حتی الورید و الشریان

که یکی هست و هیچ نیست جز او

وحده لا اله الا هـــــــــــــــــــــــــــو