من اصلا مرض دارم هر چند وقت یه بار به یکی قفل می کنم اصلا دقیقا نمی دونم مشکل چیه ولی بدجور دلم می خواد بااون فرد ارتباط داشته باشم این مشکل کر.... داشتن وقتی تشدید میشه که طرف محل نکنه اونوقت من تبدیل به یه دیونه زنجیری میشم

بعد دچار نوستالزی شده می رم تو لاک یه چند وقت این جوری هستم

بعد می شم عین مار زخم خورده دنبال یه چیز می گردم تا خودم رو اروم کنم

اون وقت وقتی کامل تمام اجدادم جلوم بندری زد بی خیال میشم

از مرض روزگار دقیقا این موقع اون فرد بهم ابراز محبت می کنه

منم که اصلا گاگول محل نمی زارم و می رم

و این دور مسلسل همینجور ادامه داره

حالا باز یا به همین چیز/فرد/جا و ... گیر می دم یا یه سوژه جدید خدا می دونه

ولی خوب این حرکت ادامه داره

خودمون هستیم من اگه یه روز شوور کنم یه ملتی از خل بازی من اسوده می شوند ایضا خودم!